ح حجّت حجّت داراى دو اصطلاح است : 1 - حجّت به اصطلاح منطقى 2 - حجّت به اصطلاح اصولى حجت به اصطلاح منطقى عبارت است از معلوم تصديقى كه ما را به مجهول تصديقى برساند ، نظير « العالم متغيّر » و « كلّ متغيّر حادث » كه معلوم تصديقى است و آدمى را به مجهول تصديقى يعنى « العالم حادث » رهنمون مىسازد . و نيز گفته‌اند حجت به اصطلاح منطقى عبارت است از حد وسطى كه با آن بر ثبوت اكبر براى اصغر استدلال مىشود مانند متغيّر در صغرا و كبراى يادشده كه محمول در صغرا و موضوع در كبرا قرار داشت به آن بر اثبات حدوث كه در كبرا قرار دارد ، براى عالم كه در صغرا قرار دارد احتجاج مىشود . اما حجت به اصطلاح اصولى عبارت است از منجزيّت تكليف در صورتى كه مطابقت با واقع داشته باشد و معذريّت تكليف